Guatemala: patiënt Enelfredo stelt zich voor

Hallo, mijn naam is Enelfredo Emanuel Pérez López.

Ik ben opgegroeid in de wijk ‘el Milagro’ (Spaans voor het mirakel) in San Rafael Pie De La Cuesta, Republica De Guatemala.

Op maandag 15 november 2010 was ik samen met mijn vader aan het werk toen ik  geëlektrocuteerd werd en vanop een hoogte van 7 meter naar beneden viel.  Na 27 dagen in coma te hebben gelegen en nog enkele weken in het ziekenhuis, kwam ik begin 2011 weer terug naar huis. De verschillende breuken die ik had opgelopen waren genezen, maar ik zou voor altijd vanaf mijn middel verlamd blijven.

Enige tijd later hoorden mijn ouders van de Asociación Gissell. Aangezien ik nog te zwak was om naar het revalidatiecentrum te komen, kreeg ik dagelijks bezoek van een kinesist, Mira, toen als vrijwilligster vanuit vzw Tumbador werkzaam in de Asociación Gissell.  Nadat ik thuis genoeg was aangesterkt trok ik meerdere keren per week naar het revalidatiecentrum.

De waarheid is dat deze therapie mij heel veel heeft geholpen om terug zelfstandig te worden. Ongeveer een jaar nadat ik uit het ziekenhuis ontslagen was, ging ik voor het eerst weer naar school. Momenteel zit ik in de vijfde graad Industrial Bachelor and Expert in Computer Science.

Mijn droom is om aan de universiteit Systems Engineer en Telecommunicatie te gaan studeren.

In mijn vrije tijd speel ik ‘gürista’ in een bandje en ben ik voorzitter en coördinator van een groep Christelijke jongeren.

Ik wil graag iedereen bedanken: mijn familie, de dokters in het ziekenhuis, de mensen van ‘la asociación Gissell’, de mensen in België van vzw Tumbador, God en de Maagd Maria, … omdat ze mij een kans gegeven hebben om te leven.  Ook al kan ik mijn benen niet bewegen, ik ben niet aan mijn lot overgelaten. Het feit dat ik in een rolstoel zit betekent niet het einde van de wereld of dat ik minder ben dan alle anderen.

Dus vandaag zeg ik tegen iedereen: kinderen, jongeren en volwassenen “geef niet op”. Hoe hoog het obstakel ook is, hoe hard de beproeving ook mag zijn, er is altijd hoop en kracht om vooruit te gaan.

Saludos,

Enelfredo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anouk stelt ergotherapeut Diego voor

Na drie maanden samen werken in het hetzelfde lokaal is het tijd om mijn Guatemalteekse collega Diego aan jullie voor te stellen.

Hola Diego, kan je je even voorstellen?

Ik ben een gelukkig persoon van 25, ik ben een grappenmaker. Mijn filosofie is dat een lach de beste therapie is in het leven. Ik hou van avontuur en droom ervan mijn land te kunnen veranderen in een eerlijk land zonder corruptie. Ik woon met mijn grootvader, moeder en twee broers in San Rafael. Mijn vader woont niet bij ons aangezien hij in een ander dorp werkt.

Sinds wanneer werk je hier?

Sinds 3 jaar werk ik in asociación Gissel. Ik zocht werk en doña Lidia Barrios, mijn tante en één van de oprichtsters van het centrum, vertelde me dat het een goede kans was.

Waarom wou je hier graag werken?

Een aantal jaar geleden heb ik een ongeval gehad waarna ik zelf therapie kreeg in Gissel. Na deze periode heb ik mezelf de afspraak gemaakt dat ik op een dag personen zou helpen die hulp nodig hebben, zoals ik ooit zelf hulp heb gekregen.

Heb je voor ergotherapeut gestudeerd? Waar heb je de kennis opgedaan die je nu hebt?

Nee ik ben geen ergotherapeut van opleiding. Momenteel studeer ik voor psycholoog, ik heb enkel op zaterdag les. Wat ik weet van ergotherapie heb ik geleerd van vroegere collega’s en stagairs. Af en toe komt er iemand mij ook bijscholing geven. Ik zoek ook veel op op internet. Ik hou ervan om creatief te zijn tijdens mijn werk en in deze job is dit noodzakelijk.

Carnaval in Asociación Gissel

Vrijwiligster Anouk vertelt ons graag over haar tijd in Guatemala... Dit keer vierde ze carnaval mee...

“Ik ben hier nog maar een paar dagen en het is al duidelijk dat de Guatemalteken van feesten houden. Vrijdag is het al een gezellige drukte in het centrum als ik aankom. Leerkrachten lopen enthousiast heen en weer, vandaag is carnaval! Niet verkleed zijn is geen optie, voor mij wordt er snel ergens een bijenpak opgevist. Er komt zelfs een schminker langs zodat iedereen er beeldig uitziet! Een plan is er niet tot er plots wordt beslist dat ze toch een optocht gaan doen. Voor ik het weet is iedereen in een truck gezet, inclusief looprekjes en rolstoelen en zijn we op weg naar het dorp. Daar paraderen de kinderen fier door de straten en hebben we veel bekijks. Er is zelfs last minute een busje met luidspreker opgetrommeld, muziek kan niet ontbreken bij dit gebeuren!

Bij terugkomst wordt iedereen bekogeld met eitjes met confetti en wordt er uiteraard iets lekkers gegeten. Ook met Día de Amistad oftewel Valentijn wordt er gefeest. We gaan met alle kinderen naar de scholen en de markt om lekstokken en knuffels uit te delen. Het centrum laat geen kans liggen om zijn gezicht te laten zien en de dorpelingen vinden het fantastisch.”

Guatemala: Anouk vertrekt binnenkort

Ik ben Anouk en ik vertrek begin februari naar Guatemala voor 3 maanden. Ik ben een 27-jarige ergotherapeut uit Antwerpen. Ik werk sinds 5 jaar als ergotherapeut, de meeste ervaring heb ik met kinderen en jongeren met een zware meervoudige beperking. Voor mijn studies heb ik een jaar vrijwilligerswerk gedaan in een Mexicaans weeshuis. Ik kijk ernaar uit om mijn Spaans weer boven te halen en terug naar een Latijns-Amerikaans land te trekken. In mijn vrije tijd houd ik me vooral bezig met muziekspelen, misschien lukt dit in Guatemala ook wel? In Guatemala zal ik zowel in San Rafael werken als in Retalhuleu. In het project in San Rafael ga ik proberen om de ergotherapie die er nu bestaat verder uit te werken aangezien daar een grote vraag naar is. In Retalhuleu is een instelling die nu nog geen ondersteuning van vzw Tumbador krijgt maar hier wel naar vraagt. Ik zal hier op prospectie gaan en nagaan waar en hoe we hen kunnen helpen. Ik kijk al uit naar februari!

Guatemala: Bijscholing oktober 2015

In Asociación Gissel in San Rafael werkt men hard aan de continue bijscholing van personeel en ouders. Van 8 tot 10 oktober 2015 kregen ze bezoek van 10 studenten van de opleiding bijzonder onderwijs, een leerkracht gebarentaal en de coördinator praktijkstages van de ‘Universiteit San Carlos’ uit Guatemala-City waarmee een goede samenwerking bestaat. Ook enkele mensen van een ander project, Vida Plena (Retalhuleu), namen deel aan de bijscholing.
Onderwerp van deze bijscholing was het visueel in kaart brengen van de resultaten die de leerlingen (met een beperking) het voorbije jaar behaald hebben. Zo wil men de ouders op een eenvoudige manier informeren over de vooruitgang die hun kinderen gemaakt hebben in het bijzonder onderwijs. Evaluatieformulieren met betrekking tot vaardigheden (zelfstandig eten, stappen, spreken, aankleden, lezen, schrijven , … ) worden in kleuren voorgesteld, zodat ook ouders die niet kunnen lezen de documenten toch begrijpen. De evaluatie dient eveneens als basis voor de werkplanning van volgend jaar en helpt de leerlingen in het juiste niveauklasje te plaatsen.
Alle informatie werd individueel met familie besproken zodat men thuis op bepaalde vaardigheden kan oefenen en eventuele aanpassingen voorzien. Ongeveer 60 familieleden waren aanwezig om naar de professionele uitleg van Gabriela Alvarez te luisteren. Zij benadrukte nogmaals het belang van participatie van de hele familie in de educatie van kinderen met een beperking.