Stagiaire Astrid over haar 10 weken in Wasi Esperanza

“Als laatstejaars student in de kinesitherapie (met specialisatie pediatrie hebben we de mogelijkheid om 10 weken een buitenlandse stage te doen. Ik twijfelde geen moment en vertrok op 10 februari naar Wasi Esperanza. 

Ik word er direct ingegooid want ’s middags wordt gevierd dat er een verdieping af is van het nieuwe gebouw, meteen een goede manier voor de eerste kennismaking met het centrum.

De eerste week is wel echt zwaar. Al de nieuwe input: de cultuur, de patiënten, de collega’s,het Spaans,... Geleidelijk aan begint dit natuurlijk wel te wennen. Het helpt dan ook dat ik gemakkelijk word opgenomen in Wasi want dit is niet ‘gewoon’ een revalidatiecentrum maar echt een familie. ’S Middags genieten we dan ook samen van Ana’s heerlijke kookkunsten en was er altijd wel een gezellige babbel (waar ik in mijn beperkt Spaans wel niet altijd in mee was).

Wat ik in het begin heel raar vond, is dat veel kinderen hier geen diagnose hebben. Ouders komen hier vaak aankloppen omdat ze van het centrum hebben gehoord, maar zonder ooit naar een dokter te zijn geweest. Vaak moet je als kinesist dus mee nadenken over diagnoses, wat ik heel interessant vind. Dan wordt het ‘grote syndromenboek’ bovengehaald en het internet uitgepluisd. Het centrum is multidisciplinair wat er ook voor zorgt dat de kinderen op verschillende vlakken (psychologie, educatie, gezondheid, …) verder geholpen worden.

Ik had het wel vaak moeilijk als ik vergeleek met wat ze in België voor deze kinderen zouden doen: Operaties, orthesen, rolstoelen, korsetten, … In Wasi doen ze wat ze
kunnen. Oude rolstoelen en prothesen worden hier aan de kinderen aangepast en uitgeleend voor gebruik. Maar operaties zijn hier vaak te duur en ook moet de reis naar Lima hiervoor worden gemaakt. Vaak spookt het toch door mijn hoofd hoe sommige complicaties vermeden hadden kunnen worden.

Op 16 maart mocht ik mee op huisbezoeken naar San Miguel en dat heeft mijn ogen nog meer geopend. Hier zag ik pas echt de armoede van de patiënten. Veel gezinnen wonen ook heel afgelegen en dan is het wel logisch dat sommige ouders zo onwetend zijn over geneeskunde en gezondheid. Patiënten komen soms dan ook een heel eind (over onverharde wegen) om toch dat ene uur therapie te krijgen.

Ik heb hier heel veel bijgeleerd, zowel op professioneel vlak als op sociaal vlak. Een revalidatiecentrum als Wasi Esperanza is hier geen luxe, maar een noodzakelijkheid. Al is het al alleen om de kinderen in contact te brengen met een dokter of ouders meer bij te leren tijdens de workshops die op vrijdagmiddag plaatsvinden. Ik heb er heel hard van genoten om met de kinderen en collega’s hier te werken en ga het heel hard missen, maar wie weet kom ik nog weleens terug.”

 

Jackie vertelt over opleiding

Jackie, onze Peruaanse kinesistherapeute, trok in april voor een opleiding naar Arequipa en brengt er graag verslag over uit: 

“Hallo, ik ben Jackeline, kinesitherapeute in Wasi Esperanza - Ayacucho. Ik wil jullie graag iets vertellen over mijn reis naar Arequipa voor de cursus "NDT (neurodevelopmental treatment) behandelstrategieën en sensorische integratie voor kinderen, georganiseerd door het Medical  Ministry  International  (MMI). Dit is een NGO die revalidatietherapieën aanbiedt aan kinderen in Ayacucho en ons bijstaat met orthopedische materialen en diagnosestellingen 1x/jaar. De cursus werd gegeven door een ergotherapeute uit Amerika, gespecialiseerd in NDT en met 30 jaar ervaring. Het was een 4-daagse opleiding waaraan 45 therapeuten deelnamen: kinesitherapeuten, logopedisten en ergotherapeuten vanuit gans Peru. Ik vond het zeer fijn om te kunnen gaan, ik leerde veel bij, wat me zeker zal helpen bij mijn dagelijkse therapieën in Wasi Esperanza en ik kijk ernaar uit om al deze kennis te kunnen delen met mijn collega's!”

 

4 jaar Wasi Esparanza

¡Feliz cumpleaños! Wasi Esperanza, ons project in Ayacucho, viert vandaag zijn vierde verjaardag. Dankjewel aan al onze sympathisanten voor de onaflaatbare én onschatbare inzet...

 

Vier jobstudenten versterken Wasi Esperanza

Vandaag vertrekken Willeke, Luana, Heleen en Vanessa naar Peru. De vier studenten Graduaat Orthopedagogie aan Qrios in Hasselt gaan in het kader van hun eindwerk een maand lang aan de slag bij Wasi Esperanza, ons project in Ayacucho.

 

Grote verbouwingen in het revalidatiecentrum

Gezien de grote nood aan meer plaats (groter team, meer medewerkers die een ruimte nodig hebben, het groeiende aantal patiënten...) en de vochtproblemen die maar bleven aanhouden in het gebouwtje van de dagopvang werd gezocht naar een oplossing van het revalidatiecentrum Wasi Esperanza. Lokaal werd gepraat met de eigenaars van het huis: de Rooms Katholieke Stichting Huize Buitenveldert, een Nederlandse organisatie. Zij stonden hiervoor open en stelden zelfs voor om een heel nieuw achterhuis te bouwen met meer mogelijkheden. Samen met de Nederlandse organisatie “ de Wilde Ganzen” stellen zij de financiële middelen beschikbaar om de bouw mogelijk te maken! Graag wijzen wij op de website van de Wilde Ganzen en we vinden het een pluim op ons werk dat deze organisatie ons wil steunen!

Daarna werd verder gegaan met de plannen en in de laatste week van december is het achterhuisje tegen de vlakte gegaan. Na de afbraakwerken volgt de opbouw en de plan is dat het gebouw helemaal af zal zijn in juni.  Op de begane grond zullen de activiteiten van de dagopvang plaatsvinden met een uitgebreide keuken. Op de 1ste verdieping komen bureauruimtes voor verschillende afdelingen (gezondheid, opvoeding, inkomsten, onderzoek, etc.) en een grote vergaderzaal en polyvalente zaal. Op het dak gaat er plaats zijn om materiaal te stokkeren, te wassen, te drogen... 

Wordt vervolgd!

Graag bedanken we van harte Peter Hesp en Leo Boon die voor hun respectievelijke organisaties mee hun schouders onder het project zetten.

 

Nieuwe coördinator in Wasi Esperanza

Sinds 1 januari 2017 heeft het revalidatiecentrum Wasi Esperanza in Ayacucho een nieuwe coördinator. Karime Madeleine Ccollana Palomino volgt na enkele jaren Emilie Wouters op en zal vanaf nu alle zaken binnen het revalidatiecentrum coördineren. We willen uiteraard Emilie bedanken voor het geweldige werk van de afgelopen jaren en kijken uit naar de samenwerking met Karime!